Oh Fatimah
gadis Palembang
Pinggangnya ramping 
leher jinjang
Pakainya cantik 
istimewa
Budi bahasa sungguh indah
-Oh Fatimah (A. Ramlie)



* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

“Hang ingat tak lagi kawan sekolah rendah hang dulu, si Ca-un tu.” Soal mak tiba-tiba apabila dia melangkah masuk ke dalam rumah. Sebentar tadi, mak di luar, bersembang dengan jiran sebelah. Entah apa yang dibualkan, aku tak tahu. Mungkin sekadar  ‘bermenyuarat tingkap’.

“ingat. Kenapa dengan dia, mak?” soal aku kembali. Hairan dengan soalan mak, tiba-tiba je mak bangkitkan nama ca-un, member sekolah rendah aku dulu. sebaya umurnya dengan aku. tapi, dah lama aku tak jumpa dia. Tak tau macam mana keadaan dia sekarang.

“hang tau dak, dia dah nak kahwin. Hang tau dengan orang mana?”

“Entah.” Jawabku ringkas.

“Dengan orang Palembang!” jawab mak.

“amboi. Jauhnya. Mana dia dapat?” tiba-tiba adik aku menyampuk.

“dengar kata, masa perempuan tu mai kerja kat Malaysia, depa kerja sekali.” jawab mak. Aku rasa, mesti mak dapat berita ni dari ‘ahli dewan menyuarat tingkap’ kampung aku.

“Abang, Nampak tak point mak disitu?” soal adik aku secara tiba-tiba.

“apa dia?”

“kawan hang yang sama umur dah nak kahwin!” jawab adik aku, sinis.

“ceh. Hang budak-budak tau apa!”



maa'ssalamah,

Pha is